İlimiz insanın  eğlence ve düğün anlayışının değişmesi ile birlikte  ekmeklerini başka  yollardan kazanmaya başlayan Şiremenli Çalgıcıları bir bir  sokağı terk edereken, bir elin parmaklarından daha az kalan sokak sakinleri susan çalgılarının yanı başında küskün oturuyor...

Bir devrin hazin sonu... Çalgılar susumuş, kıvrak melodiler yerini hüzünlü fısıtlılara bırakmış... Oysa bir zamnlar coşku dolu kıvrak melodiler yükselidi bu sokaktan.... Kum gibi kaynanayan ve ilimiz sakinlerinin çalgıcılar diye isimlendirdiği müzisyenler umut dolu gözlerinde , gülen çehreleri ile etrafa neşe saçarken şen kahkahalrı herkesi imrendirirdi...

Yerine göre haftada 2-3 düğüne gittikleri olurdu... Evleri kilerleri dolu dolu, façaları canti keyifleri yerindeydi  Şiremnli sakinlerinin...

Aralarından Oytun kardeşler gibi ünlü radyo sanatçıları, hatta  Gönül Yazar`ın arkasında çalan ünlü keman virtiözleri çıkmış, bazılarına yürüya kulum denilmiş vakti ile...

Ancak teknolojinin insan hayatına kattığı yeniliklerle birlikte Şiremenli Sokak`ta da işler değişmeye başlamış...

Artık Kayseri insanı  Şiremenli Çalgıcıları ile düğün çalmak yerine  bir orgla işi bitirip düğünleri ucuza getirmeye başlamış...

Ucuz olduğu için tercişh edilen bu  usul gün geçtikçe ev düğünlerinin, sünnet düğünlerinin hatta  kına gecelerinin bile salonlara kapalı mekanlara taşınması ile  yaygınlaşıp alışkanlık halini almış..

Tabi her yeni neden bir darbe daha vurmuş Şiremenli Sokağın  büyülü melodilerin yükseldiği keyifli dünyasına ...

Artık değil haftada bir kaç düğün ayda bir düğün işi bile çıkaz olmuş... Ve geçim derdi başlamış Şiremenli müzisyenlerine...

Evde çoluk çocuk;  ekmek, yakacak, elektirik, su parası derken bir bir başka sektörlerde ekmek parası arayışına girmiz müzisyenler...

He geçen gün sakinlerini hüzünlü gözlerle uğurlayan sokak bir elin parmaklarından daha az  kalan emektarları ile bu gün artık tarih olmuş durumda...

 Yılların alışkanlığı ile sokağa gelerek hayata tutunmaya çalışan bu emektar müzisyenler ise günü kurtarmak için  müzik aletleri satıp, tamirak yaparak direniyorlar...

 Artık davul -zurnanın bile uzaylı gibi görüldüğü metropol kimlik kazanmış Kayseri`de  sokak sakinlerine son darbeyi de  İmar çalışmaları vurmuş... Eski mekanların bir bir yıkılıp yerlerine lüx iş yerleri ve konutların yapılması ile sokakta tutunmaları imkansız hale gelen soskak  sakinleri bazan bir kahvehanede, bazan  suyukurumuş tarihi bir mahalle çeşmesinin altında  bir araya gelip müşteri beklemeye başlamış...

İşte hjala sokata kalıp zamana, teknolojiye, vefasızlığa, parasızlığa ve dahi çaresizliğe direnen bir kaç  emaktardan biri olan Şiremenli `nin son  çalgıcılarından Ismail Öztürk son çırpınışlarla belediye başkanlarına seslenip  ``Bizler, müzisyenlerin derli toplu olacağı bir yer istiyoruz. Hep birlikte olacağımız nezih bir mekan olursa bu işin kalitesi de artar" diyerek sesini duyurmaya çalışıyor...

Ekonomik  gücünü yitirmenin sonucu olarak sakinleri bir bir terk ettikçe   sessizliğe ve unutulmuşluğa mahkum olan . Şiremenli  Sokağın   büyülü tınısının kaybolmasıyla birlikte de çalgıcılık mesleği de  rafa kalkarken  aynı zamanda çalgıcılık yapan  Ismail Öztürk, çalgıcılık Şiremenli`nin eski güzel günlerde olduğu dolu dolu olması arzusunu dile getirerek  eski günleri anlatıyor  yorgun gözlerindeki  eskiye olan özlem dolu bakışlarında ve zamanda nostaljik bir yolculuğa çıkartıyor bizleri...  "Burada binalar eski idi. Dar bir yolumuz vardı. Sokqak sakinleri bir birini sever sayar zor gününde yardımlaşır, mutlu gününde sevincini paylaşırdı. Genelde herkes arkadaki eski mahallelerde oturur , birbirleri ile mahalledede komşuluk, ahbaplık ederedi..."

Şiremenlinin bir diğer emektarı 60 yıllık  esnafı   Nuri Ezgin ise gelişen ve değişen dünya ile birlikte memleketimiz sınırlarınında genişlediğini ve insanların modern dünyaya ayak uydurmada zorlanmadıklarını belirterek "Eskiden org yoktu ve müzisyenler ud, keman, cümbüş. darbuka ile sanatlarını icra ediyorlardır. Org çıktıktan sonra buranın çalgıcı esnafıda işlerini yürütemez hale geldi. Şiremenlinin eski çalgıcıları kalmadı. Ünü de kalmadı" diyerek yitip giden zamanın ardından ahhh çekitii..

Zamanın  acımasız dişlileri arasında  yokolup giden ve kültürümüzün çok önemli  parçalarından bir olan Şiremnli Sokak`ın yeniden eski güzel günlerine kavuşabilmesi, sokak müzisyenlerinin yeniden bu işten ekmek yiyebilmesi  için bir omuz verilmesi gerekiyor... Umarız bu  umutlar başka baharlara kalmadan Şiremnli Sakinlerini  çağrılar karşılık bulur...