KANALIMIZA ABONE OL

YEREL BASINA DESTEK OL

 


EDİTÖR

SAYFA EDİTÖRÜ

   Süleyman ERDOĞAN
   editor@kayserihaber.com.tr                      

   


CEYHUN ÜSTEN


YÜREĞİNİZİ GÖZYAŞLARINIZ İLE ARITIN

NEŞTER – Ceyhun ÜSTEN


Sevgili dostlarım;

Ne zaman ağlayan bir insan görsem,

İçim acısa da yine de sevinirim.

Çünkü  bilirim ki;

Ağlayabilen kişinin kalbi henüz nasır tutmamıştır.

Katılaşmamıştır yüreği.

Hani “Öz ağlamazsa gözde ağlamaz ” denir ya…

Öylesine saf,

Öylesine temiz,

Öylesine masum!

Henüz yitip, yok olmamış duygular manzumesi sıralanır bir biri ardınca…

Sevindiğimizde atılan kahkahalar kadar,

Üzüldüğümüz zamanlarda döktüğümüz gözyaşları da,

Yaşama dair,

Yaşamın takendisidir…

“Ağlamak duyguları emzirmektir” derdi bir sevgili dostum

Ve eklerdi,

Kalbi kirden pastan arındırmak,

Acıları bal eylemek,

Yüreğe gül ekmek için ağlamak gerek …

Lakin ağlatmadan,

Ağlayabilmek;

Acıtmadan,

Acı çekmek,

Kırmadan,

Kırılmak …

Bütün bunları becerebilseydik;

Asıl o zaman yeryüzü bir gül bahçesine dönüşürdü…

Her yürek çocukça doğar dostlarım,

Ve bir o kadar değerlidir…

Gözyaşı;

Çekilen sıkıntıyı,

Beraberinde gelen hakikati değiştirmez hiç kuşkusuz…

Lakin kalbi katılaşmaktan kurtarır.

Hakikatlerin,

Beton  zemine çarpıp geri dönmesine engel olur.

İşte tamda bu nedenle dostlarım

Ağlamak güzeldir…

Ağlamayı,

Üzülmeyi becerebilen bir insan,

Sevinmeyi de becerebilir kanaatindeyim.

Bilmemem yanılıyor muyum?

Ağlayabilen bir insan,

Gülmenin kıymetini daha iyi anlar.

Ağlatanlardan değil,

Ağlayanlardan olmanın ayrıcalığını hissedebilir.

Dostlarım; 

‘Ağlamak ‘sanılanın aksine

Çaresizlik,

Zayıflık ,

Güçsüzlük demek değildir.

Tam aksine;

Güçlü olmak

Duygularımızı sağlıklı bir şekilde tahlil edebilmektir…

Canımız yandığında;

Öfke ve intikam duygularıyla

Kalbimizi nasırlaştıracağımıza,

Gözyaşlarımızla yapılan arınma,

Kalbin doğru ateşi bularak yumuşamasına vesile olur kanaatindeyim…

Ağlayan birisine  samimi bir dokunuşla uzatılan bir mendil ise

Yapılabilecek en büyük destek,

Acıyı bal eyleyen bir eylemdir…

Bir mendille omuz vermek,

Paylaşmak tüm yılgınlıkları,

Acı ile kavrulmuş yüreğin kor yangınlarına

Bir tas su dökmektir  en kalbi hislerle…

Ağlayabilmek insan olmanın gereklerinden biridir.

Her şeye rağmen,

Özellikle insanın kendisine rağmen ağlayabilmesi takdire şayan bir erdemdir…

Ağlamak  ve  Gülmek  olmazsa olmaz ikilidir.

Tıpkı evrende olan diğer zıtlıklar gibi…

Gülmenin kıymeti  harbiyesi için,

Ağlamalıdır yürek…

***

Dudakların tebessüm ederken gözlerin ağladı mı?

Benim ağladı.

Kurak toprakların yeşermesi için,

Gözlerini gökyüzüne dikip yağmur bulutlarını bekler gibi,

Kafesten kuşu kaçmış küçük bir çocuk gibi bekledim.

Bende mevsim kış ya da sonbahar.

Şehrime uğramıyor artık ne yaz, ne bahar.

Karların kaplı olduğu bir yerde,

Karları delip çıkan kardelen gibi karanlıkları aydınlatarak gelmeni bekledim.

Her defasında ölen aşka,

Her defasında biten sevdaya ağıtlar yaktım.

Oturup bekledim sonra.

Ağıtlarımın diriltmesi için

Ölen sevdayı,

Biten aşkı.

Sen de saatler,

Günler geçiyor.

Bende mevsimler.

Gerçekte düşleri yaşatırken,

Gerçeklerin düşü oldum şimdi.

Oysa gerçek bir ömür sürüyordu düşe kalka.

Düş ise uyandığında bitiyordu.

Ben senin sene de bir kez gördüğün düşünüm artık.

Her rüyadan uyandığında anlıyorum diyorsun ya

Aslında anlamadın,

Anlamıyorsun,

Anlamayacaksın…