KANALIMIZA ABONE OL

YEREL BASINA DESTEK OL

 


EDİTÖR

SAYFA EDİTÖRÜ

 Uğur ALTUNER
 editor@kayserihaber.com.tr

   


CEYHUN ÜSTEN


HANGİ ARA PIRILTISINI KAYBETTİ ŞEFKAT?

NEŞTER – Ceyhun ÜSTEN


Sevgili Dostlarım;

Merhamet yağardı sebil misali adem oğlunun üzerine

Kefildi yüreklerimiz bütün yaptıklarımıza, yapmadıklarımıza, yapamadıklarımıza…

Söz senetti,

Yoktu ihtiyaç kağıttan senetlere,

Tomar tomar paralara...

Yoktu yatımız, katımız, kasamız kesemiz, bol sıfırlı banka cüzdanlarımız…

Yoktu yalan- dolan, riya, hile…

Çalan - çırpan yoktu!

Bir yüreğimiz vardı içinde kor ateşler yanan

Devirirdi yüce dağları,

Aşardı engin denizleri şefkat ve merhameti ile…

Ve sınırsız tevekkülümüz vardı;

Bir de sınırsız inancımız...

Ne oldu bizlere dostlarım?

Sanki kötü yürekli cadının büyüsüne kapıldık!

Yitiriverdi tüm anlamını,

Kaybetti tılsımını her şey…

Kayıverdi avuçlarımızdan ansızın bildik bütün güzel şeyler.

Yüreğimizin feneri söndü erenler…

Taşa döndü yüreklerimiz…

Gönüllerimizi örümcek ağları sardı,

Boşluğa bakmakta gözlerimiz…

Artık yüreklerimiz hükümsüzdür Yüce Yaradan!

Bütün iyi niyetlerin eli böğründe,

Geçitler tutulmuş,

Zaman işgal altında.

Karanfil idi hani bir yüzümüz,

Bir diğeri Gül Gülistanlar ülkesinde.

Ne zaman anlımıza kara çalındı?

Ne vakit kanadı yüzümüz?

Her dem geleceği müjdeleyen bir yüreğimiz,

Gelecek umudu ile neşe bulan bir ruhumuz vardı.

Ne oldu da kaşla göz arasında ipliğimiz pazara çıktı?

Ne vakit gücünü yitirdi merhamet?

Hangi ara pırıltısını kaybetti şefkat fark ettiniz mi erenler?

Ahhh…

Şaşırıverdi yolunu sevgi meta medeniyetinde…

Karardı gönüllerimizin ziyası…

‘Yeke Kişi’ kaldık suskun yarınlarda

Gam ve elem kucakladı en derunumuzu!

Oluk - oluk kan, irin, gözyaşı akmakta güven pınarlarından.

Yılların yorgunu ellerimiz bırakmış tevekkülün uhrevi kurtuluşunu,

Devayı yalan dünyanın renklerinde aramakta…

Şakaklarımıza üşüşen beyazlar kederimizi kapatmaya yetmiyor…

Kapanıyor bir bir yüzümüze çelik kapılar…

Işık sızmaz olmuş karanlık pencerelerden…

Karalar giymiş,

Karalara boyanmış,

Karartmışız…

Huzursuz ruhlarımızdaki koyu karanlılarla evreni…

Morglara dönüşmüş evler - odalar

Isıtmıyor, ısıtamıyor yüreklerimizi…

Ruhları alınmış ceset yığınları gibiyiz betonların arasında…

Katran karası düşünceler yormuş düşlerimizi,

Çalınmış yürek tılsımlarımız…

Sürgündür artık kalplerimiz benliğimize,

Ruhumuz suskun,

Uzağız birbirimize,

Hem de çok uzak!

Kapanmış kalp gözümüz

Ehemniyetsiz,

Hükümsüzdür artık!

Hey hatttt…

Hangi ara dönüştük bin bir yüze hatırlayanınız var mı erenler?

Riya medeniyetinde sahip olduğumuz köşkler

Çare olacak mı dertlerimize?

Değişti,

Değişmekte her bir şey,

Kayıp gitmekte ayaklarımızın altından yer küre!

Analar imtina eder oldu yavrularını emzirmeyerek,

Hangi devirde görülmüş bir ananın besmelesiz çocuklar sunduğu çağa?

İşte biz bahtsızlar yaşayıp görmekteyiz

Bu çağdaşlık yarışında o kara günleri…

Yavrusundan sütünü esirgeyen ana müsveddelerini!

Girilmezdi eşiklerden besmelesiz eksildik…

Cenabet ruhlarla yok ettiler bereketlerimizi!

Azaldık,

Tadımız kaçtı.

Kanıksadık zindanlarımızı…

Tutukluyuz zamana şimdi.

Zindanımız oldu zaman…

Sözcükler anlamını yitirdi,

Gönüllerimiz düştü üç beş akçanın peşine,

Ve kirlendi!

Vazgeçtik bütün iyi bildiklerimizden,

Umarsı z nağmelere sığındık saklanası…

Kördüğümlere dönüşmüş kaderlerimize ağladık…

Arsızlandık,

Hırsızlandık,

Islandık hoyrat yağmurlarda…

Üşüdük dostların ihanetinden erenler,

Daraldı sevgi çemberi,

Yağmalandı iyiliklerimiz,

Bilinmedi değeri…

Belki kendimize döndük,

Vazgeçtik her şeyden.

Yalnızlığın duvarlarına vurduk kalplerimizi,

Bitirdik,

Tükettik,

Unuttuk içimizde her ne varsa iyiye - güzele dair.

Akıyor şimdi didelerimiz gümrah çaylar misali pişmanlık denizlerine…

Gemilerimiz rıhtımlarda alabora,

Terkisinde savrulmakta rüzgârın bütün umutlarımız.

Kanadı kırık birer sığırcık kuşuyuz

Göçebe,

Yolunu şaşırmış…

Uzak iklimlere meyilli kuşlar kafilesi gibi,

Hayatın etrafında dönüp durmaktan yorulduk!

Ulaşamıyoruz maveraya…

Büyüdü kahrımız,

 Küçüldü sevgimiz,

 Tıkandık kesildi yokuşlarda nefesimiz

Ulaşamıyoruz bir türlü

Kanıksadık zehrimizi,

İçtik tükenesi…

Yok olmakta,

Helak olmaktayız

Eyyy alemlerin Rab’bı……

Bu mübarek Cuma seherinde merhamet et biz gafillere

Felaha erdir bizi Yüce yaradan…

Kurtuluşumuz olsun bu mübarek gün…

Gürkan Ofis Mobilyaları